Köy Muhtarı: Mühür Kimde?

Köyün muhtarı sensin. Ve bu köy artık üç boyutlu.

Kırkharman'da bir sabah uyanıyorsun: çamurlu bir yol, boş bir kasa, kapısında çay demlenen bir kahvehane ve her lafına karışan Bakkal Şevket. Elinde bir mühür var. Gerisi sana kalmış.

ARTIK GERÇEK BİR KÖYDE GEZİYORSUN Ekranı sürükle, köyün üstünde dön. Güneş doğuyor, gölgeler uzuyor, akşam olunca lambalar yanıyor. Yağmur yağınca yollar ıslanıyor. Koyunlar sürü halinde meraya çıkıyor, traktör yoldan geçiyor, köylüler patikalardan evlerine giriyor. Kimse dekor değil: her köylünün adı, mesleği ve sana bakışı var.

BEŞ BASAMAK, BEŞ AYRI DÜNYA Muhtarlıktan başlıyorsun. Belediye başkanlığı, milletvekilliği, bakanlık ve zirve seni bekliyor. Her basamakta BAŞKA BİR YERE taşınıyorsun: başka tepeler, başka dere, başka isim. Köy toprak yoldan asfalta, asfalttan bulvara, bulvardan mermer tören meydanına dönüşüyor.

50'DEN FAZLA YAPI, HEPSİ ELDE ÇİZİLDİ Köy fırınından kümese, çeşmeden camiye; şehirde stadyum, üniversite, hastane; Ankara'da baraj, otoyol, havalimanı; zirvede nükleer santral, uzay programı, kıtalararası köprü. Her biri kendi silüetiyle. Kurduğun şey neyse, ekranda onu görüyorsun.

KARARLAR UNUTULMUYOR Köylüler kapına geliyor. Kime arka çıktığın, kimi yüzüstü bıraktığın hatırlanıyor — aynı kişi geri döndüğünde bunu yüzüne vuruyor. Halkı memnun eden kararlar üst üste gelirse seri büyüyor, kasan hızlanıyor. Bir yanlış karar seriyi sıfırlıyor.

RAKİBİN BOŞ DURMUYOR Bakkal Şevket kahvede dedikodu yayıyor, sen yokken oy topluyor. Seçime az kala tempo yükseliyor: kartlar sıklaşıyor, süre kısalıyor, o her şeyini ortaya koyuyor. Sandık gecesi 26 sandık tek tek açılıyor.

BİTTİĞİNDE BİTMİYOR Cumhurbaşkanlığını tamamlayınca yeni bir dönem açılıyor. Tecrüben kalıyor, gelirin artıyor — ama başka bir ülkede, yeniden muhtarlıktan başlıyorsun.

İnternet gerekmez. Tek elle oynanır. Reklam yok.