Ecuabet

Ecuabet është një lojë arcade me lëvizje të lirë në të gjithë fushën, ku lojtari duhet të mbledhë objekte të vogla ndriçuese dhe të shmangë zona të rrezikshme që shfaqen në pozicione të ndryshme. Çdo prekje zgjedh një pikë të re dhe figura lëviz drejt saj me një animacion të shkurtër, duke lejuar ndryshim të shpejtë të drejtimit.

Në Ecuabet, objektet për t’u mbledhur shpërndahen në të gjithë hapësirën, përfshirë zonat pranë skajeve dhe këndeve. Loja përpiqet t’i vendosë ato larg figurës së lojtarit dhe larg njëra-tjetrës. Në fillim të çdo faze krijohen disa objekte menjëherë, ndërsa të tjera shtohen gradualisht gjatë lojës.

Çdo objekt i zakonshëm jep pikë sipas nivelit dhe kombinimit aktiv. Pas çdo mbledhjeje kombinimi rritet me një, ndërsa rezultatit i shtohen edhe tre pikë për çdo njësi të serisë. Disa objekte të rralla kanë vlerë më të lartë dhe shtojnë më shumë pikë, por përdorin të njëjtën mekanikë bazë të mbledhjes.

Në Ecuabet mund të shfaqen edhe objekte të veçanta që rikthejnë një jetë. Kur merren, numri i jetëve rritet me një dhe rezultatit i shtohen 20 pikë. Loja nuk vendos një kufi të veçantë në këtë veprim brenda mekanikës së mbledhjes, kështu që ky objekt trajtohet ndryshe nga objektet e zakonshme të pikëve.

Rreziku paraqitet në dy faza. Fillimisht shfaqet një zonë paralajmëruese, duke i dhënë lojtarit kohë të largohet. Pas përfundimit të intervalit të paralajmërimit, zona bëhet aktive. Nëse figura ndodhet brenda rrezes së saj gjatë kësaj periudhe, humbet një jetë dhe kombinimi kthehet në zero.

Pas një goditjeje në Ecuabet aktivizohet një periudhë mbrojtjeje prej 900 milisekondash. Gjatë saj një zonë tjetër aktive nuk mund të heqë menjëherë një jetë të dytë. Figura pulson vizualisht dhe fusha merr një efekt të shkurtër për ta bërë të qartë momentin e kontaktit.

Zonat e rrezikut nuk shfaqen drejtpërdrejt mbi pozicionin aktual të lojtarit. Sistemi kontrollon distancën gjatë krijimit dhe e anulon shfaqjen nëse pika është shumë afër. Madhësia e zonave rritet gradualisht me nivelin dhe ndryshon gjithashtu sipas vështirësisë.

Çdo fazë kërkon një numër të caktuar objektesh të mbledhura. Kërkesa bazë është më e ulët në fazat e para dhe rritet në pragje të caktuara. Për fazat 1–3 baza është katër, për 4–7 është pesë, për 8–11 është gjashtë dhe më pas shtatë. Kjo kërkesë shumëzohet me dhjetë para fillimit të fazës.

Vështirësia ndryshon edhe objektivin. Easy e ul kërkesën bazë me një, me kufi minimal tre, ndërsa Hard e rrit me një. Pas këtij ndryshimi zbatohet shumëzimi i fazës, kështu që numri përfundimtar i objekteve që duhen mbledhur ndryshon dukshëm sipas konfigurimit.

Ritmi i objekteve për t’u mbledhur gjithashtu ndryshon. Me rritjen e nivelit intervali ndërmjet shfaqjeve shkurtohet, ndërsa nga faza e pestë mund të krijohen dy objekte në një cikël. Nga faza e dhjetë mund të krijohen tre. Numri maksimal i objekteve të pranishme në fushë rritet nga tetë në dhjetë dhe më pas në dymbëdhjetë.

Nga faza e tetë, Ecuabet mund të krijojë herë pas here dy zona rreziku në të njëjtin cikël. Kjo rrit nevojën për të planifikuar pozicionin e ardhshëm dhe për të përdorur gjithë sipërfaqen e fushës. Lëvizja e lojtarit zgjat 160 milisekonda dhe një prekje e re pranohet pasi lëvizja aktuale të ketë përfunduar.

Ndërfaqja tregon rezultatin, rekordin, jetët, nivelin dhe progresin aktual kundrejt objektivit. Rekordi ruhet lokalisht sapo rezultati aktual e kalon vlerën e mëparshme. Loja mund të vendoset në pauzë, ndërsa tingulli, volumi, stili zanor dhe tre variante ngjyrash mund të ruhen në cilësime.

Ecuabet përfundon pasi plotësohen të gjitha 15 fazat ose kur humben të gjitha jetët. Pas kalimit të një faze, objektet dhe zonat pastrohen, niveli rritet dhe krijohet një konfigurim i ri. Nisja e një prove të re rikthen rezultatin, jetët, kombinimin dhe progresin në fillim, ndërsa rekordi më i mirë mbetet i ruajtur.